Historia jedynego spełnionego marzenia

 Kiedy zaczęłam pisać swoją pierwszą książkę nie miałam bladego pojęcia o pisaniu książek. Nie skończyłam żadnych kursów w tym kierunku, pisałam z serca. 

-Nie miałam pojęcia o rynku wydawniczym, jak to wszystko działa i jak to wygląda. 

- Nie wiedziałam, że znalezienie dobrego wydawcy jest ogromnie trudne, zwłaszcza dla debiutanta.

- Gdy otrzymałam pierwszą odpowiedź z wydawnictwa skakałam z radości, że wydadzą, że się książka spodobała. Dopiero później poznałam dokładne warunki i kwotę, jaką bym musiała zapłacić. Mój entuzjazm opadł. 

- Wysyłałam książkę gdzie się tylko dało. Odpowiedzi otrzymywałam tylko z wydawnictw, które wydawały wszystko i za niemałe pieniądze.

- Wydawcy szukałam niestrudzenie i w tym czasie powstawała druga książka, w czasie, w którym nie wiedziałam, że znajdę w ogóle wydawcę. Pisałam wciąż, nieprzerwanie, z nadzieją na spełnienie marzenia o byciu pisarką. 

- Podpisałam swoją pierwszą umowę z wydawcą, który oferował najlepsze warunki. Jednak zapłacić musiałam.

- Kiedy miałam umowę na książkę, wybuchła wojna na Ukrainie. Czasy niepewne, niepewność jutra, a ja dalej chciałam spełnić swoje marzenia.

- Byłam tak bliska spełnienia marzenia kiedy cały kraj zaczynał mierzyć się z galopująca inflacją, stopami kredytowymi, problemami finansowymi, które również dotknęły moją rodzinę. Czy to dobry moment na spełnianie marzeń? Kto w takich czasach będzie kupował książki? Czarne myśli nie opuszczały. Jednak byłam nieugięta. 

- Robiłam korektę książki, a w głowie miałam takie myśli: "Czy to się w ogóle komuś spodoba? Czy dostanę chociaż jedną pozytywną opinię? A może jednak się wycofać, po co się ośmieszać?"

 Brzmi znajomo?

W tym roku minie cztery lata od ukazania się mojej debiutanckiej książki "Galeria spełnionych marzeń". Tak myślę, jak długą drogę musiałam przejść, ile pokonać przeciwności, żeby trzymać swoją pierwszą książkę w rękach. A potem kolejną i kolejną.. Ile razy chciałam się poddać, ile miałam negatywnych emocji. 

Dziś patrzę na sosik ośmiu książek i uśmiecham się do siebie, jednak było warto. W tym roku premierę będzie miała moja dziewiąta książka, dziesiąta się pisze:)

Co dały mi te doświadczenia? Czego nauczyły?

- Nie wolno się poddawać, warto stawiać czoło przeciwnościom i iść do przodu. Patrzeć na cel jaki sobie wyznaczyłam.

- Uczę się nie porównywać z innymi autorami, być sobą  w tym co się robi i robić swoje.

- Krytyka czasami boli, ale już łatwiej mi z nią żyć. Wcześniej bardziej się przejmowałam.

I pisać, pisać pisać...

A jaki Ty masz cel, jakie marzenia? Co sprawia, że codziennie wstajesz z uśmiechem na twarzy? Jakie marzenia chcesz spełnić w tym nowym roku? 

Spełnienia tych marzeń życzę z całego serca! Wszystkiego dobrego w Nowy  Roku:)

Pozdrawiam

Chcecie pierwszy rozdział nowej powieści?